Grice
e Cornificio: Roma – filosofia italiana – Luigi Speranza. (Roma). Filosofo italiano. Cornificio Lungo e
autore di un’opera etimologica in tre libri, composta fra il tempo di Cicerone
e Ottaviano. Das Werk des
Cornificius Longus de etymis deorum. a) Prise. GLK 2, 257, 6 Cornificius in 1 de etymis deorum. Macr. 1,9,
11 Cornificius etymorum libro tertio. 1, 17, 62 Cornificius in etymis: vgl.
noch 1, 17, 9; 33; 23, 2, wo Anschlufs an die stoische Philosophie (vgl. W. A.
Baehrens, Hermes 52 (1917), 51; K. Reinhardt, Kosmos und Sympathie, München
1926, 353); Arnob. 3, 38. P) Festus p. 123 M. bemerkt bezüglich der Etymologie
von Minerva: Cornificius vero, quod fingatur pingaturque minitans armis, eandem
dictam putat. 166 (nare); 170 (nuptiae); 194 (oscillare); 282 (Rediculus; s.
Ed. Meyer, Herm. 50 (1915), 151); 359
(lalassus). Der bloße Name Cornificius ohne Glosse erscheint p. 182; 217. Das diese Glossen aus dem Werk „de etymis
deorum" geflossen sind, vermuten R. Merkel. Ovids Fasten, Berlin 1841, XCVIII; Th. Bergk,
Kl. phil. Schr. 1, 548; H. Willers, De Verrio Flacco glossarum interprete
disput. crit., Halle 1898, 29. Cornificius hat dann auch andere als
Götteretymologien behandelt, vermutlich wenn er von Kultusgebräuchen und
Kultus-einrichtungen sprach. Wahrscheinlich dürfen wir den gleichen
Schriftsteller finden auch in dem Cornificius Longus bei Serv. Aen. 3, 332, wo
es sich ebenfalls um Etymologien handelt: invenitur tamen apud Cornificium
Longum lapydem et Icadium profectos a Creta in diversas regiones venisse,
lapydem ad Italiam, Icadium vero duce delphino ad montem Parnasum et a duce
Delphos cognominasse et in memoriam gentis, ex qua profectus erat, subiacentes
campos Crisaeos vel Cretaeos appellasse et aras constituisse. Dieser kann dann aber nicht identisch sein mit dem Dichter und Feldherrn
Cornificius (Bergk 546), der nie den Beinamen Longus trug, den außerdem die
Zeitverhältnisse unmöglich machen. Denn der Verfasser der etymo'ogischen
Schrift zitiert nach Macr. 1, 9, 11 das Werk Ciceros de natura deorum, das im
J. 44 erschien, so das sie in den folgenden drei Jahren von dem stark
beschäftigten Statthalter Afrikas hätte geschrieben sein müssen. Benutzt hat
dann Verrius die Abhandlung 'de etymis deorum'. — J. Becker, Cornificius Longus
und Cornificius Gallus, Ztschr. für die Altertumsw. 1847, 1060; Wissowa,
Realenz. 4, 1630; Funaioli 473. A stoic wrote a book on etymology.


No comments:
Post a Comment